نظریه بازی و ارزهای رمزنگاری شده


نظریه بازی و ارزهای رمزنگاری شده

نظریه بازی و ارزهای رمزنگاری شده برای توسعه ارزهای دیجیتال ضروری می باشد و یکی از دلایلی است که عنوان می کند چرا بیت کوین علی رغم تلاش های انجام گرفته برای اختلال در شبکه، همجنان پس از یک دهه، به فعالیت خود ادامه می دهد.

نظریه بازی چیست؟

اساسا نظریه بازی روشی از ریاضیات کاربردی می باشد که برای مطالعه رفتار بشر بر پایه رفتارهای منطقی بنا شده است. “بازی” به عنوان یک محیط تعاملی طراحی شده است که بازیکنان تمایل دارند در هنگام پاسخ به قوانین بازی یا تاثیر بازیکنان دیگر، رفتار منطقی را از خود نشان دهند.

این مفهوم ابتدا در اقتصاد، به منظور بررسی کردن رفتارهای کسب و کارها، بازارها و مصرف کنندگان توسعه یافت. اما اکنون به طور گسترده در زمینه های دیگر مطالعه، به کار می رود. بنابراین، مدل های نظریه بازی می تواند به عنوان ابزاری برای آزمودن رفتارهای بالقوه عاملان در تعامل و درآمدهای ممکن از اعمال آن ها، تحت شرایط از قبل تعریف شده، به کار رود. همچنین این مدل ها می توانند در مطالعه وسیع سیاست ها، جامعه شناسی، روانشناسی و فلسفه به کار روند.

معضل زندانی

معضل زندانی یکی از متداول ترین مثال های نظریه بازی می باشد. در واقع معضل زندانی، فیلمنامه ای را به تصویر می کشد که در آن دو مجرم (الف و ب) بعد از دستگیری، تحت بازجویی قرار می گیرند. هر مجرد در اتاق جداگانه ای مورد بازجویی قرار می گیرد و قادر به برقراری ارتباط با دیگری نمی باشد.

دادستان تلاش می کند تا با وعده کاهش اتهام یکی از مجرمان، یکی بر بر علیه دیگری شهادت دهد. اگر الف بر علیه ب شهادت دهد، الف آزاد خواهد شد و ب برای مدت سه سال زندانی می شود ( و بالعکس). با این وجود، اگر هر دوی آنها خیانت کنند و بر علیه یکدیگر شهادت دهند، هر دوی آنها به مدت دو سال زندانی خواهند شد. در آخر، اگر الف و ب هر دو تصمیم بگیرند که خیانت نکنند و ساکت بمانند، هر دوی آنها، به واسطه کمبود مدارک، تنها به یک سال زندان محکوم خواهند شد.

بنابراین، نتایج ممکن که در زیر آمده است را خواهیم داشت(بر پایه تصمیم شخصی آنها):

 

ب خیانت کند

ب ساکت بماند

الف خیانت کند                              

هردو زندانی برای دو سال

الف آزاد و ب سه سال زندانی می شود

الف ساکت بماند

ب آزاد و الف سه سال زندانی می شود

هردو یک سال زندانی می شوند

 

به طور واضح، بهترین داستان برای الف(یا ب) زمانی اتفاق می افتد که یکی از آن ها خیانت کند و آزاد شود. اما برای پیشامد این گزینه، لازم است دیگری سکوت کند و نمی توان تصمیم دیگری را پیش بینی کرد. در مقابل یک جایزه، این احتمال می رود که بسیاری از زندانیان منطقی به نفع خودشان عمل کنند و به دیگری خیانت کنند. اما اگر الف و ب هردو خیانت کنند، به مدت دو سال در زندان خواهند بود و این نمی تواند بهترین نتیجه باشد. بنابراین، بهترین انتخاب برای آنها، به عنوان جفت، این است که ساکت بمانند و تنها یک سال به جای دو سال در زندان باشند.

معضل زندانی متغیرهای بسیاری دارد. اما این داستان ساده، ایده به کار بردند مدل های بازی، به منظور بررسی رفتار بشر و نتایج ممکن بر پایه روند تصمیم گیری منطقی آن ها را به تصویر می کشد.

نظریه بازی و ارزهای رمزنگاری شده

هنگامی که مدل های تئوری بازی را به ارزهای دیجیتال تعمیم دهیم، متوجه می شویم که آنها در هنگام طراحی یک سیستم اقتصادی امن و قابل اعتماد مانند سیستم بیت کوین، نقشی مهم ایفا می کنند. ایجاد بیت کوین به عنوان یک سیستم تحمل خطای بیزانس(BFT)، محصول یک مخلوط همگن از رمزنگاری و تئوری بازی می باشد.

استفاده از تئوری بازی در زمینه ارزهای دیجیتال، باعث شد تا مفهوم جدیدی به نام اقتصاد رمزنگاری شده متولد شود که اساسا مطالعه اقتصاد پروتکل های زنجیره های بلوکی (blockchain) و نتایج بالقوه ای می باشد که طراحی این پروتکل ها می تواند به عنوان نتیجه ای از رفتار شرکت کننده آن، از خود نشان دهد. همچنین اقتصاد رمزنگاری شده، رفتار “عاملان خارجی” که واقعا عضوی از اکوسیستم نیستند اما در نهایت به منظور سعی در مختل کردن آن، به شبکه می پیوندند را در نظر می گیرد.  

به عبارت دیگر، اقتصاد رمزنگاری شده، رفتار گره های شبکه را بر پایه انگیزه های ارائه شده توسط پروتکل، با در نظر گرفتن منطقی ترین و محتمل ترین تصمیمات، بررسی می کند.

از آنجا که زنجیره بلوکی بیت کوین، به عنوان یک سیستم توزیع شده با تعداد بسیاری گره توزیع شده در مکان های متفاوت می باشد، نیاز است تا به موافقت این گره ها نسبت به معتبرسازی مبادلات و بلوک ها تکیه شود. با این وجود، این گره ها قابلیت اعتماد به یکدیگر را ندارند. بنابراین چگونه این‌چنین سیستمی از فعالیت های مخرب جلوگیری کند؟ چگونه یک زنجیره بلوکی می تواند از مختل شدن توسط گره های متقلب جلوگیری کند؟

یکی از مهمترین جنبه های شبکه بیت کوین که از آن در مقابل فعالیت مخرب محافظت می کند الگوریتم اجماع اثبات کار (Proof of Work)  می باشد. این الگوریتم بر روش های رمزنگاری اعمال می شود که باعث می شود فرآیند استخراج (mining)، با ایجاد یک محیط استخراج با رقابت بالا، بسیار پرهزینه و دشوار باشد. بنابراین معماری ارزهای رمز نگاری شده بر پایه PoW ، به گره های استخراج این انگیزه را می دهد تا به طور صادقانه عمل کنند (بنابراین آن ها بر روی از دست رفتن منابع سرمایه گذاری شده، ریسک نمی کنند). در مقابل، هر فعالیت مخربی منع و به طور سریع مجازات می شود. گره های استخراج که رفتار متقلبانه از خود نشان می دهند، ممکن است مبلغ زیادی از پول خود را از دست بدهند و از شبکه اخراج شوند. در نتیجه، محتمل ترین و منطقی ترین تصمیمی که توسط یک ماینر (miner) می تواند گرفته شود، این است که به طور صادقانه عمل کند و زنجیره بلوکی را امن نگه دارد.

حرف آخر

مدل کردن و بررسی این موضوع که چگونه انسان بر پایه تفکرات منطقی، رفتار می کند و تصمیم می گیرد، استفاده عمومی تئوری بازی می باشد. بنابراین، مدل های تئوری بازی باید همواره در هنگام طراحی سیستم های توزیع شده، مانند ارزهای رمزنگاری شده، مد نظر قرار گیرند.

باید از ترکیب متعادل رمزنگاری و تئوری بازی ممنون بود که الگوریتم اجماع اثبات کار، این قدرت را پیدا کرد تا زنجیده بلوکی بیت کوین را به عنوان یک سیستم اقتصادی غیر متمرکز که به مقدار زیادی در مقابل حملات مقاوم است، ایجاد کند. همین موضوع برای مابقی ارزهای دیجیتال نیز صادق می باشد و همچنین مفاهیم تئوری بازی، به زنجیره های بلوکی PoS نیز اعمال می شوند. تفاوت اصلی در اینجا نحوه ای است که زنجیره بلوکی گواه اثبات سهام (Proof of Stake)، با اعتبارسازی معاملات و بلوک ها سر و کار دارد.

همیشه به یاد داشته باشید که با وجود درجه ای از امنیت و انعطاف پذیری که یک زنجیره بلوکی دارا می باشد، به پروتکل خود وابسته است و به طور مستقیم به تعداد شرکت کنندگان در شبکه مربوط می شود. شبکه های توزیع شده بزرگتر از نمونه های کوچکتر آنها معتبرتر می‌باشند.  


برچسب ها:

ثبت نظر
نظرات کاربران (0 نظر)